Bluzka nie całkiem morelowa

Odkąd uszyłam Młodej tę bluzkę całkiem spora resztka morelowej dzianiny ciągle wpadała mi w ręce. Przekładałam ją z kąta w kąt i za każdym razem zastanawiałam się co mam z nią zrobić, bo chociaż mięsista i przyjemna w dotyku, to w kolorze, który jakoś nieszczególnie do mnie przemawiał.

Ale w zeszłym tygodniu wpadłam w końcu na pomysł co z tej morelki mogłabym uszyć - bluzkę nie całkiem 
morelową :)

Musiałam tylko czymś ten cukierkowy kolor przełamać i padło na czarną, elastyczną siateczkę. A już w trakcie szycia doszłam do wniosku, że trochę nudnawa będzie, więc dla urozmaicenia dorzuciłam pod siateczkę kilka różyczek wyciętych z koronki. Kwiatki przyszyłam ręcznie... Że też ja zawsze muszę sobie tak pięknie życie utrudniać :) 

Asymetria aplikacji celowa, żeby nie było, że mi koronki zabrakło  na całość ;) 

Koronka ta sama co zawsze - wciskam ją do czego się da, a i tak spory kawał jeszcze został. Zapewne dlatego, że stosuję ją raczej jako wstawki, czy aplikacje, a kupiłam ją z myślą o sukience :)

Zdjęcie na dowód, że przód jest jednak dwuwarstwowy:

Tył już bez szaleństw - zupełnie gładki, rękawy toż samo. Dekolt wykończony pliską z dzianiny, chociaż kusiło mnie, żeby pozostawić niewykończone brzegi.

I w tej wersji mogę już chyba nosić tę landrynkę nie narażając się na uszypliwości ze strony najbliższej rodziny. 
A muszę przyznać, że czasami potrafią baaardzo konstruktywnie (i sugestywnie) skrytykować moje krawieckie poczynania :)  

Poza uszyciem bluzki spotkało mnie w zeszłym tygodniu kilka przyjemnych niespodzianek. A dokładnie dwie i nie wiem, która cieszy mnie bardziej :)

Pierwsza to piękny prezent od bluefairy, która organizując swoją rozdawajkę pomyślała także o tych nieszczęśnikach, którym w takich zabawach nigdy nie udaje się nic wygrać. Dzięki temu mogę się teraz cieszyć cudnej urody broszką. 
I nie tylko broszką, bo w kopercie oprócz niej znalazłam także makramową bransoletkę (prawie się z nią nie rozstaję) oraz woreczek koralikowych przydasiów:

Druga niespodzianka to wygrana w wyzwaniu Szuflady "Afrykański zachód słońca". Mój pomarańczowy talerz został zauważony i doceniony przez szanowne jury. Nagrodą cieszę się tym bardziej, że to pierwsze wyzwanie w którym wzięłam udział.

I tutaj pragnę bardzo podziękować manicie i Caterinie, bo gdyby nie one 
nie wpadłabym na to aby wziąć udział w tej zabawie :)

Męska rzecz...

Pierwsza męska rzecz, a raczej cześć garderoby, która wyszła spod mojej maszyny :)

Długo trwało zanim zdecydowałam się uszyć coś dla faceta.

Powodów kilka. Po pierwsze - wszystkim wiadomo, że męskich wykrojów w Burdzie i tym podobnych publikacjach jak na lekarstwo. Wybór praktycznie żaden - w swoich zasobach burdowych znalazłam tylko kilka koszul, może ze dwie pary spodni i jeden płaszcz. Wszystko już nie na czasie niestety... 

 

Po drugie - większość rzeczy dla faceta wolę kupić, bo najzwyczajniej w świecie nie odszyję ich tak jak profesjonalne szwaczki. Nigdy nie porwałabym się na uszycie wizytowej koszuli, czy spodni, nawet gdybym miała najdokładniejszy wykrój na świecie. 
I ostatni powód - wbrew pozorom mężczyźni są bardzo wybredni. A to kolor nie odpowiada, a to złośliwa tkanina drapie ich delikatną skórę. Może się okazać, że spędzimy kilka pracowitych godzin przy maszynie, a ciuch i tak wyląduje na dnie szafy... 

Ale znalazłam w końcu sposób na obejście tych wymówek i uszyłam... bluzę dresową. Przy okazji świątecznych porządków na straty została spisana ulubiona bluza mojego męża. Przed dematerializacją lub jak kto woli transformacją do ścierki do podłogi została rozczłonkowana i w każdy element przerysowałam na papier. I tym sposobem otrzymałam całkiem zgrabny wykrój bazowy :)

Wyciągnęłam z szafy bardzo ciepłą dzianinę  (chyba z dodatkiem wełny) i resztki granatowej pikówki. I przystąpiłam do dzieła :)
Przyznam się wam po cichu, że tej pikówki szkoda mi było na bluzę dla faceta, ale tak fajnie komponowała się z szarością...  

Pierwowzór posiadał kaptur i całkiem inne kieszenie. Szyłam z resztek i musiałam dostosować się do ilości materiału, ale na szczęście wystarczyło na wysoką stójkę i nawet na łaty na łokciach, które doszywałam na końcu na specjalne życzenie męża mego jedynego. Oczywiście musiałam pruć rękawy, wszywać łaty i zszywać ponownie, ale czego się nie robi, jak ktoś ładnie prosi ;)

Na koniec rzeczone szczegóły, czyli stójka, kieszenie i łaty na łokciach:

I jeszcze zaległe wyróżnienia. Oba od Oli z  vayle by me :)

Pierwsze to Liebster Blog Award. Moje odpowiedzi na pytania Oli:

1. Co Cię skłoniło do założenia bloga? 
To raczej ktoś niż coś - Młoda molestowała mnie tak długo, aż w końcu jej uległam :)  
2. Jaki jest Twój ulubiony film? 
Ostatnio "Atlas Chmur".
3. Z czego jesteś najbardziej dumna? 
Trudne pytanie - jestem dumna z wielu rzeczy, ale jak każda matka najbardziej ze swojej zdolnej i pięknej córki :)
4. Jakbyś określiła swój styl ubierania się? 
Eklektyczny i chaotyczny :)
5. Gdybyś mogła wybrać kim byś była?
Nigdy nie marzyłam żeby być kimś innym. Lubię być sobą :)
6. Wybierz: pikantne, słodkie, słone, gorzkie czy kwaśne? 
Zdecydowanie pikantne - tylko bez podtekstów proszę;)
7. Jaka jest Twoja ulubiona potrawa? 
Tiramisu... rozmarzyłam się :)  
8. W jakiej muzyce gustujesz?
Różnej, dostosowuję toplistę odpowiednio do nastroju :)
9. Jakie jest Twoje ulubione wspomnienie?
Śmiech mojego taty - lubił robić nam różne dowcipy i strasznie potem chichotał. To wspomnienie wraca do mnie zawsze kiedy mi smutno i od razu poprawia mi się nastrój :) 
10. Co Cię uspokaja? 
Pewnie śmiesznie to zabrzmi, ale kiedy jestem wkurzona to sprzątam :)
11. Jaki jest Twój ulubiony zestaw kolorystyczny? 
Szary lub srebrny i ciemny róż (fuksja).

Drugie to The Versatile Blogger Award. Teraz zgodnie z wymogami muszę ujawnić siedem faktów o sobie. To do dzieła :)

1. Cały czas mam poczucie, że marnuję zbyt dużo cennego czasu i próbuję lepiej się zorganizować.

2. Uwielbiam góry jesienią.

3. Zjadam stres - inni w stresie chudną, a ja wprost przeciwnie :)

4. Łatwo się wzruszam i zdarza mi się płakać ze szczęścia.

5. Nie znoszę prasować - odkładam to zwykle "na potem" i w rezultacie zawsze mam ogromną górę niewyprasowanej bielizny.

6. Jestem bardzo dociekliwa - jeśli czegoś nie wiem na pewno to jak najszybciej muszę to sprawdzić.

7. Marzę o niewielkim domu za miastem.

Pozwolicie, że na tym poprzestanę. 

Złamię zasady wyróżnienia i nie będę wskazywać kolejnych blogów. 

Uwielbiam was wszystkich i nie potrafiłabym zdecydować komu przyznać wyróżnienie.

Ps. I całkiem przypadkiem wyszedł na jaw kolejny fakt o mnie - z trudnością dokonuję wyborów :)